กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 70 ลูกกวาดเพียงเม็ดเดียว! หากเจ้ารอดชีวิตข้าจะให้โอกาสเจ้า!
“โครกคราก...”
เสียงอันน่ากระอักกระอ่วนที่ดังขึ้นไม่ถูกจังหวะเวลา ได้ทำลายความเงียบงันประดุจความตายนี้ลง
ใบหน้าของซูชิงเยี่ยนแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย
นางไม่ได้กินสิ่งใดเลยมาหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว
ถูกอุทกภัยโอบล้อม น้ำสักหยดยังไม่ตกถึงท้อง ข้าวสักเม็ดยังไม่แตะปลายลิ้น
ต่อให้เป็นร่างกายที่หลอมจากเหล็กกล้าก็ทานทนไม่ไหว
นางก้มมองบุรุษในอ้อมอกที่ยังคงอยู่ในอาการหมดสติผู้นั้นแวบหนึ่ง
พิษไข้ของเขาดูเหมือนจะลดลงบ้างแล้ว ลมหายใจก็ราบเรียบสม่ำเสมอกว่าเมื่อคืนมาก
ทว่าสถานการณ์ของเขายังคงไม่อาจวางใจได้