กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 45 บีบคั้นทุกย่างก้าว! ความชอบของเจ้าเปลี่ยนไปได้อย่างสิ้นเชิงถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
“ดูท่าแล้ว เขี้ยวเล็บของราชสีห์ตัวนี้คงถูกฝ่าบาทถอนออกไปด้วยพระองค์เองแล้วกระมัง”
เสิ่นจื่ออวี๋วางหมากดำลงบนกระดานหมากแผ่วเบา น้ำเสียงแฝงความยินดีสะใจที่ยากจะสังเกตเห็น
“ราชสีห์แม้ไร้เขี้ยวเล็บ ก็ยังคงเป็นราชสีห์”
เยี่ยนชิงทอดมองออกไปนอกหน้าต่างยังร้านค้าที่เพิ่งถูกฉีกตราผนึกทางการทิ้งและแขวนธวัชอักษร “เยี่ยน” ขึ้นใหม่อีกครา แววตายังคงเย็นชาดุจเดิม
“เขาไม่ยอมเลิกลาเพียงเท่านี้แน่”
เป็นจริงดังคาด
วันรุ่งขึ้น บัตรเชิญปิดทองที่ใช้ถ้อยคำถ่อมตนและเปี่ยมด้วยมารยาทรอบด้านก็ถูกส่งมาถึงสวนเยี่ยน
ติ้งเป่ยโหวใช้ฐานะราชทูตตรวจการ จัดงานเลี้ยงขออภัยสำหรับ “เรื่องเข้าใจผิด” ในช่วงสองสามวันก่อน วิงวอนขอให้เถ้าแก่เยี่ยนให้เกียรติมาร่วมงานให้จงได้
“งานเลี้ยงซุ่มพิฆาตชัด ๆ” เสิ่นจื่ออวี๋มองบัตรเชิญฉบับนั้นพลางแค่นหัวเราะ