กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 33 จักจั่นลอกคราบ! ป้ายหยกของคุณชายเสิ่นคือกุญแจสู่อิสรภาพ!
“เจ้านาย จัดการเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ”
ภายในกุฏิอันเงียบสงบหลังหนึ่ง ณ ลานหลังวัดพิทักษ์แผ่นดิน หลิงซีกดเสียงต่ำ สีหน้าแววตาเต็มไปด้วยความตึงเครียดและตื่นเต้นที่ดูไม่เข้ากับแดนบริสุทธิ์ของนิกายพุทธนี้แม้แต่น้อย
“คุณชายเสิ่นรออยู่ที่โรงน้ำชาข้าง ๆ แล้วเจ้าค่ะ”
“อืม”
ซูชิงเยี่ยนส่งเสียงตอบรับ ปักธูปสามก้านในมือที่เพิ่งจุดติด ลงในกระถางธูปตรงหน้าด้วยความคารวะ
พระพุทธรูปเปี่ยมเมตตา ทอดพระเนตรลงมายังสรรพสัตว์
ทว่าสิ่งที่นางกราบไหว้ กลับมิใช่พระพุทธองค์
หากแต่เป็นช่วงเวลาเจ็ดปีที่ตายไปแล้วของตนเอง และเด็กที่ไร้วาสนาผู้นั้น
นับจากนี้เป็นต้นไป ซูชิงเยี่ยนได้ตายไปแล้ว