กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 30 ป้ายวิญญาณถูกเตะคว่ำ! จากนี้วาสนาแม่ลูกของเราสิ้นสุดลง!
“ซูชิงเยี่ยน! นังผู้หญิงเลว! เจ้าไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!”
เสียงกรีดร้องของกู้เนี่ยนเวยดุจดั่งมีดคมกริบ กรีดทำลายความเงียบงันประดุจป่าช้าของเรือนอู๋ถงลง
นางเท้าสะเอว ราวกับไก่ชนที่เพิ่งชนะศึก ด้านหลังมีหมัวมัวหรงและพวกป้าร่างท้วมล่ำสันไม่กี่คนที่หลิ่วหรูเยว่ส่งมาเพื่อ “คุ้มครอง” นางติดตามมาด้วย ก่อนจะบุกกระหน่ำเข้ามาด้วยอานุภาพดุดันเกรี้ยวกราด
ซูชิงเยี่ยนที่คุกเข่าอยู่หน้าป้ายวิญญาณ ร่างกายพลันแข็งทื่อไปเล็กน้อย
นางค่อย ๆ หันศีรษะกลับมา มองดูลูกสาวแท้ ๆ ผู้นี้ที่นางอุ้มท้องมานานถึงสิบเดือน ทว่ายามนี้กลับมองนางดั่งคู่อาฆาต ในแววตาของนาง ปรากฏร่องรอยแห่งความเหนื่อยล้าและความรังเกียจชิงชังพาดผ่าน
กู้ฉางยวนที่อยู่บนหลังคา ยิ่งบังเกิดเพลิงโทสะลุกท่วมในใจ!
ไอ้เจ้าตัวบาปกรรมนี้!
นางมาทำอะไรที่นี่กัน?!
เขาเพิ่งคิดจะลุกขึ้นตวาดห้ามปราม ทว่ากลับสะกดกลั้นเอาไว้ได้อย่างยากเย็น