กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 23 ฟ้าเปลี่ยนสีในจวนโหว! เหตุใดชาโสมของข้าถึงกลายเป็นน้ำเปล่าไปได้?
“เหลวไหลสิ้นดี! เหลวไหลสิ้นดี!”
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลิ่วหรูเยว่ก็ไปร่ำไห้น้ำตานองหน้าราวดอกสาลี่ต้องสายฝนอยู่ในโถงสงบเป็นสิริมงคลของฮูหยินผู้เฒ่ากู้
“ฮูหยินผู้เฒ่า ท่านไม่รู้หรอกเจ้าค่ะ! นังซูชิงเยี่ยนผู้นั้น นาง…นางขนของในจวนโหวไปจนเกลี้ยงแล้ว!”
“บนบัญชีติดยอดขาดทุนอยู่ถึง 80,000 ตำลึงเงิน! ในคลังเก็บของ นอกจากของเก่าไร้ค่าไม่กี่ชิ้นแล้ว ก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย! เงินเดือนของบ่าวไพร่ประจำเดือนนี้ ก็ยังไม่ได้จ่ายเลยสักนิดเจ้าค่ะ!”
หลิ่วหรูเยว่ถือสมุดบัญชีไว้ นิ้วมือนั้นสั่นเทาไปหมด
เมื่อวานนางตื่นเต้นดีใจมาตลอดทั้งคืน นึกว่าสิ่งที่ตนรับช่วงต่อมาคือภูเขาทองคำภูเขาเงิน ใครจะไปรู้เล่าว่า แท้จริงแล้วกลับเป็นหลุมลึกไร้ก้น!