บทที่ 337 การทำงานร่วมสำนักงาน กลุ่มพิเศษ

บทที่ 337 การทำงานร่วมสำนักงาน กลุ่มพิเศษ

ยามราตรีล่วงลึก สายลมยามค่ำพัดพาความเย็นมาเล็กน้อย ระลอกคลื่นพลิ้วไหวบนผิวน้ำ แสงไฟริมฝั่งยังไม่มืดดับสนิท โคมไฟโดดเดี่ยวหลายดวงส่องประกายรับกับไฟเรือประมงกลางแม่น้ำ

“ซินซิน ฉันกลับมาแล้ว”

งานที่สถานีตำรวจอันหลิงเสร็จเรียบร้อยแล้ว

หลินชวนเพิ่งก้าวเข้าบ้านก็ร้องเรียกขึ้นมา

ยังไม่ทันขาดคำ เสี่ยวเปาจู่ก็โผล่มาทันที ก่อนจะพุ่งเข้าใส่หลินชวนและกอดเขาแน่น

หลินชวนโอบเธอไว้อย่างเอ็นดู มือข้างหนึ่งวางตรงเอว อีกข้างประคองท้ายทอย “ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง ทำไมถึงติดฉันขนาดนี้ล่ะ”

เสี่ยวเปาจู่ยิ้มพลางเม้มปากเหมือนลูกแมวน้อย “อยากติดนายทุกวันเลย”

“ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว” หัวใจของหลินชวนพลันอบอุ่นขึ้นมา มีเสี่ยวเปาจู่อยู่ข้างกาย เขาก็รู้สึกอุ่นใจเสมอ

ดวงตาเสี่ยวเปาจู่เป็นประกาย “ภารกิจสำเร็จลุล่วงไหม”