เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 308 เริ่มด้วยอาหารเรียกน้ำย่อยก่อน จัดการเอดับเบิลยู
“คำพูดของนาย…ฉันฟังแล้วไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร”
จ้าวไห่ผิงเริ่มสงสัยหูตัวเอง
เห็นชัดๆ ว่าเป็นภาษาจีนที่คุ้นเคย แต่พอเอามารวมกันแล้วกลับรู้สึกแปลกพิกล
ถึงขั้นมองออกจากนิยายได้ว่าหลินชวนมีความสามารถพอจะโค่น 2 กลุ่มใหญ่ ทั้งมอร์แกนและไป่เซิ่งอย่างนั้นหรือ?
ประเด็นสำคัญคือ ‘มองออกจากนิยาย’
ถึงศิลปะจะมีต้นกำเนิดจากชีวิตจริง แต่งานสร้างสรรค์อย่างนิยายก็ยังเป็นเรื่องสมมติอยู่ดี
ยิ่งนิยายออนไลน์ยิ่งจินตนาการล้ำลึกไปไกล ขนาดทำระเบิดนิวเคลียร์ด้วยมือเปล่ายังถือเป็นเรื่องพื้นๆ เลย มันเป็นผลงานที่แต่งขึ้นมาเพื่อคลายเครียดในชีวิตอันเร่งรีบ ใครเอาจริงเอาจังกับมันก็คงเข้าขั้นหลงลืมตนแล้ว
จ้าวไห่ผิงเข้าใจเรื่องนี้ดี
เพราะอย่างนั้นเขาถึงได้รู้สึกข้องใจ