บทที่ 301 ศัตรูเยอะเกินไป

บทที่ 301 ศัตรูเยอะเกินไป

ทิวทัศน์ยามเช้าของฤดูหนาวก็ยังมีความสดใสอยู่หลายส่วน

แสงสีส้มอมแดงอ่อนโยนแต้มแต่งเมฆบางเบาบนขอบฟ้า แสงรุ่งอรุณสาดลงมา คลุกเคล้ากับกลิ่นน้ำค้างจางๆ ในอากาศ ให้ความรู้สึกสดชื่นเป็นธรรมชาติ หมอกบางลอยอ้อยอิ่งเหนือผิวน้ำ แม่น้ำเป็นระลอกคลื่นละเอียดเป็นชั้นๆ นานๆ ครั้งจะมีเสียงนกร้องใสกังวานหนึ่งหรือสองเสียง แทรกเข้ากับความคึกคักของวันขึ้นปีใหม่

การพลาดท่าติดต่อกันของอวี๋ชิ่นกับโครนี ทำให้ขุมกำลังแต่ละฝ่ายต่างพร้อมใจกันเงียบลงอย่างน่าประหลาด

แม้แต่กลุ่มบริษัทไป่เซิ่งฝ่ายที่เดิมทีมั่นใจเต็มเปี่ยม ตอนนี้ก็ยังต้องชั่งใจประเมินศักยภาพของหลินชวนเสียใหม่

ต้าหู่เคยคิดไว้แล้วว่าโครนีอาจพลาดท่า

แต่เขาไม่เคยคิดว่าโครนีจะถูกหลินชวนจับกุมกลับมา จนไร้กำลังต่อต้านโดยสิ้นเชิง

ภายใต้ค่าหัวสิบล้านของเขา โครนีเป็นไพ่ตายใบหนึ่งในหมู่นักฆ่าที่ว่าจ้างมา ทว่าตอนนี้พอส่งไพ่ใบนี้ออกไปแล้ว ก็เหมือนก้อนกรวดแบนๆ ที่ถูกขว้างลงในแม่น้ำเมืองอันหลิง ก่อให้เกิดเพียงละอองน้ำกระเซ็นขึ้นมา แล้วก็จบแค่นั้น

ในกลุ่มบริษัทมอร์แกน ตอนนี้เขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เหลือลูคัสเป็นเสาหลักเพียงคนเดียว

สองพี่น้องตระกูลอวี๋ต่างพลาดท่าที่เมืองอันหลิง