บทที่ 295 การประชันกันระหว่างนักฆ่าชั้นแนวหน้า

บทที่ 295 การประชันกันระหว่างนักฆ่าชั้นแนวหน้า

ค่ำคืนฤดูหนาว จวนหลินเจียง

ที่นี่เป็นหมู่บ้านหรูแห่งหนึ่ง

ภายในสวน แสงจันทร์สาดส่องลงมาเบาๆ แม้แต่ภูเขาจำลองและสายน้ำไหลก็ยังถูกคลุมด้วยผ้าบางสีเงินนุ่มนวล

ไม่ไกลจากประตูทางเข้า มีศาลาริมน้ำอยู่แห่งหนึ่ง ผืนน้ำใสสะอาดเป็นระลอกเล็กน้อย สะท้อนเงาต้นไม้และอาคารภายใต้แสงจันทร์สีขาวนวล นานๆ ครั้งจะมีปลากระโดดพ้นผิวน้ำ พ่นฟองอากาศดังปุดๆ

หากเดินไปตามถนนใหญ่ในสวนของหมู่บ้าน จะต้องอ้อมไปไกลมาก

หลินชวนจึงเดินทางลัดตามความเคยชิน

เขาเดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยกรวดละเอียด สองข้างทางมีต้นไม้สูงใหญ่ ส่วนบนพื้นก็มีดอกไม้เล็กๆ ที่ไม่รู้จักปลูกอยู่ประปราย

ปกติเวลาเสี่ยวเปาจู่กับเขากลับบ้าน ก็มักใช้ทางเดินเส้นนี้

“คืนนี้ไฟค่อนข้างมืดนะ”