บทที่ 285 ฮัลโหล สายด่วนตำรวจ 110 เหรอ?

บทที่ 285 ฮัลโหล สายด่วนตำรวจ 110 เหรอ?

อันหลิง ในคืนดึกสงัดเช่นเดียวกัน

ท้องฟ้ามืดครึ้ม ดวงดาวพร่างพราวอยู่ห่างๆ ดวงจันทร์เย็นเยียบลอยเด่นอยู่สูง แสงสีเงินเย็นตาสาดลงมา ปกคลุมค่ำคืนอันเงียบสงบด้วยม่านน้ำค้างแข็งบางๆ

สายลมยามค่ำพัดจากเหนือสู่ใต้ หอนหวีดไม่ขาดสาย ทุกสิ่งเงียบงัน ลมหนาวคมกริบราวกับใบมีด ลอบพัดผ่านถนนโล่งกว้างและตรอกลึกอย่างไร้สุ้มเสียง สองข้างทางมีต้นไม้เปลือยเปล่า ทอดเงาบิดเบี้ยวยาวเรียวใต้แสงจันทร์ เมื่อลมเหนือพัดผ่าน กิ่งไม้แห้งก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด คล้ายเสียงคร่ำครวญจากสนามรบโบราณ ชวนให้ขนลุกซู่

หลินชวนยืนอยู่หน้าขอบหน้าต่าง มือถือถ้วยชาจางๆ

แววระแวดระวังวูบไหวอยู่ในดวงตา

ตอนนี้เป็นวันที่ 29 ธันวาคม

ช่วงปลายปี รายงานต่างๆ ของบริษัทกำลังอยู่ระหว่างรวบรวม เสี่ยวเปาจู่กำลังง่วนอยู่ในห้องนั่งเล่นกับกองเอกสารสูงท่วมหัว

ส่วนเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นจากหนังสือ ข้าไม่ใช่เทพโอสถ เล่มนั้น หลินชวนรับหน้าที่จัดการทั้งหมด

หลินชวนจิบชาจางๆ เบาๆ กลิ่นชาหอมละมุนอบอวลอยู่ในปาก เขาค่อยๆ หันกลับมา เดินจากขอบหน้าต่างไปยังโซฟา แล้ววางถ้วยชาลงบนโต๊ะกลาง