กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 250 มาเลย ก็แค่ส่งตัวเองมาเป็นอาหาร!
“บัดซบ! บัดซบ!”
คาร์ลมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนสบถด่าออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
บนหน้าจอ ธงสีแดงสดผืนนั้นกำลังเคลื่อนไหว ราวกับมีสายลมพัดผ่าน ทำให้มันพลิ้วไหวเบาๆ
ทุกครั้งที่ธงผืนนั้นพลิ้วไหว ก็เหมือนคลื่นยักษ์ซัดเข้าใส่หน้าคาร์ล
แทบทำให้เขาหายใจไม่ออก!
“เป็นไปไม่ได้!”
คาร์ลยังทำใจยอมรับผลลัพธ์เช่นนี้ไม่ได้ “การโจมตีของหลินชวน 5 ครั้งติดต่อกัน ฉันก็สกัดเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย โปรแกรมทั้งหมดฉันก็วิเคราะห์ได้ทะลุปรุโปร่ง แล้วเขาจะเจาะแนวป้องกันของฉันได้ในชั่วพริบตาได้ยังไง?”
เสียงพึมพำอย่างสิ้นหวังค่อยๆ กระจายไปทั่วห้องโดยสาร
ดึกสงัด ดวงจันทร์ลับตา ดวงดาวเลือนหาย