เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 202 ตั้งใจเล่นงานฉันจริงๆ ด้วย!
แสงอาทิตย์ยามเย็นค่อยๆ ลับลง
หลินชวนกับจางซินซินเดินคุยกันไปพลาง ก้าวเข้าไปในคฤหาสน์โยวหราน
คฤหาสน์โยวหรานตั้งอยู่ชานเมืองอันหลิง ได้ชื่อมาจากวลี ‘ทอดสายตามองภูเขาทางใต้จากที่อันสงบ’ เป็นสถานที่เงียบสงบและผ่อนคลาย ซึ่งผู้คนจากแวดวงต่างๆ ในเมืองอันหลิงมาพบปะสังสรรค์กัน
อวี๋เข่อเข่อจงใจเลือกจัดเลี้ยงหลินชวนกับจางซินซินที่นี่ แสดงให้เห็นถึงความจริงใจเต็มเปี่ยม
ช่วงพลบค่ำสลับกับราตรี แสงสว่างและความมืดทอประสานกัน
ภายในคฤหาสน์มีทั้งต้นไม้ใบหญ้าและกลิ่นหอมของดอกไม้ กลิ่นสดชื่นจางๆ ลอยอบอวลอยู่ตรงปลายจมูก นานๆ ทีจะมีนกบินกลับรังสัก 1 หรือ 2 ตัว แล้วร่อนลงเกาะบนต้นไม้สักต้น
“คุณหลิน ซินซิน”
เสียงหนึ่งดังเข้าหูหลินชวน
หลินชวนเงยหน้าขึ้นมอง เห็นอวี๋เข่อเข่อยืนอยู่ตรงปลายทางเดินหินคดเคี้ยว หน้ากระท่อมไม้ที่ตั้งอยู่ข้างสระบัว เธอกำลังทักทายเขากับเสี่ยวเปาจู่