กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 161 แบบนี้ใครจะทนไหวล่ะเนี่ย?
สถานีตำรวจเมืองหลวงปีศาจ
หลังสอบปากคำหูซูกับเกาชิ่งหลินเสร็จ ก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว
แสงอาทิตย์ยามพลบค่ำหลังฝนตกสาดกระทบทั่วเมืองเป็นสีทองอร่าม แม้แต่อากาศก็ราวกับถูกแต่งแต้มด้วยสีสัน
ภายในห้องรับรอง หลินชวนกำลังนั่งชื่นชมแจกันหยกเนื้อบางตรงหน้าอย่างสบายอารมณ์
แจกันใบนี้ถูกค้นพบจากพิพิธภัณฑ์กู่สือเยว่ เป็นแจกันหยกเนื้อบางลายเถาวัลย์จีนสมัยราชวงศ์ชิงของแท้
“สมคำร่ำลือ ของแท้ย่อมไม่เหมือนกันจริงๆ”
หลินชวนถือไฟฉาย ส่องแสงจากบนลงล่างไปยังแจกันหยกเนื้อบาง
ท่ามกลางแสงเงา เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าแจกันหยกเนื้อบางใบนี้แฝงเสน่ห์บางอย่างเอาไว้ อาจเป็นเพราะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนาน หรือไม่ก็เป็นเพียงผลจากความรู้สึกของเขาเอง
“สหายเสี่ยวหลิน”