บทที่ 151 เรื่องเหลวไหลงั้นเหรอ?

บทที่ 151 เรื่องเหลวไหลงั้นเหรอ?

จันทร์กระจ่างลอยเด่นอยู่บนฟ้า แสงสีเงินอ่อนโยนทอดลงบนพื้น ห่มเมืองหลวงปีศาจไว้ด้วยม่านบางพร่าเลือน

แสงไฟนีออนตามท้องถนนสว่างเจิดจ้าเป็นพิเศษ สีสันหลากหลายสาดส่องประสานกัน ต้นไม้ประดับในสถานีตำรวจไหวเอนเบาๆ ตามสายลม ส่งเสียงใบไม้เสียดสีกันแผ่วๆ สายลมพัดพากลิ่นอากาศสดชื่นเฉพาะยามค่ำคืนมาด้วย ทั้งยังเจือความเย็นบางเบา ปะทะใบหน้าของหลินชวน

หลินชวนสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบง่ายเนื้อบาง ทว่าเลือดลมยังหนุ่มแน่น จึงไม่รู้สึกหนาว กลับรู้สึกว่าสายลมยามค่ำคืนเย็นสบาย มีกลิ่นดอกพุดซ้อนจางๆ ลอยเข้าจมูก

อากาศข้างนอกดีกว่าในห้องสอบสวนมากจริงๆ

หลินชวนให้คะแนนไว้แบบนั้น

“พี่ ในที่สุดก็ออกมาแล้ว”

เหล่าไป๋เห็นหลินชวนเดินออกมา ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลินชวนได้รับการประกันตัว เขามีส่วนช่วยอยู่ด้วย

เรื่องมีอยู่ว่า