บทที่ 143 ใครจะไปเชื่อคำพูดเหลวไหลของนายกันล่ะ?

บทที่ 143 ใครจะไปเชื่อคำพูดเหลวไหลของนายกันล่ะ?

ราตรีปกคลุม เมืองหลวงปีศาจยังคงสว่างไสวด้วยทะเลแสงนีออนราวกับทางช้างเผือก ผู้คนขวักไขว่ ความรุ่งเรืองไม่เคยเลือนหายไปแม้แต่น้อย

สายลมอ่อนๆ พัดผ่านมหานครแห่งนี้ ตั้งแต่ยามค่ำคืนเรื่อยไปจนถึงรุ่งเช้า

ดวงอาทิตย์ยามเช้าลอยขึ้นจากขอบฟ้า แต่งแต้มท้องฟ้าครึ่งหนึ่งให้เป็นสีแดง

เหล่าไป๋มาที่สตูดิโอเหวินไป๋ตามปกติ ตั้งใจจะศึกษาหนังสือเรื่องโบราณวัตถุเมื่อสัปดาห์ก่อนของหลินชวนต่อ เพื่อเรียนรู้วิธีปลอมวัตถุโบราณเพิ่มอีกนิด แล้วนำไปต่อยอดทักษะการบูรณะโบราณวัตถุของตัวเอง

การต่อสายไลฟ์กับทิงเฉวียนเมื่อคืน ทำให้เขารู้สึกอิ่มเอมใจเป็นพิเศษ

ภาชนะเหล้าลายเทาเที่ยที่เขาปลอมขึ้นเป็นชิ้นแรก ถึงกับหลอกทิงเฉวียนและผู้ชมในห้องไลฟ์ได้เป็นกอง

นี่แหละคือฝีมือ!

แน่นอนว่า

เพราะเขามีพื้นฐานด้านการบูรณะโบราณวัตถุอยู่แล้ว การปลอมเครื่องสำริดจึงเรียกได้ว่าทำได้อย่างคล่องแคล่ว