บทที่ 113 รวบทีเดียวได้พอดี

บทที่ 113 รวบทีเดียวได้พอดี

ยามค่ำคืนโรยตัวลง เสียงอึกทึกของเมืองค่อยๆ เบาบางไป

ร้านอาหารแผงลอยริมถนนราวกับโคมไฟที่เพิ่งจุดขึ้น ส่องสว่างมุมถนนยามค่ำคืน ภายในร้านมีโต๊ะไม้พับได้ตัวเล็กๆ ตั้งกระจัดกระจายอยู่ เจ้าของร้านกำลังผัดอาหารอย่างมือเป็นระวิง เสียงกระทะเหล็กกระทบตะหลิวดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย

ผู้คนหลากหลายเดินขวักไขว่ส่งเสียงอื้ออึง

ทว่าพอรถตำรวจคันหนึ่งแล่นมาถึง พร้อมนายตำรวจ 2 นาย บรรยากาศคึกคักของร้านอาหารแผงลอยก็พลันเงียบกริบ ราวกับห้องเรียนสมัยเป็นนักเรียนที่กำลังส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว แล้วจู่ๆ ครูประจำชั้นก็ปรากฏตัวขึ้น

ร้านอาหารแผงลอยเหลาหั่วจี โต๊ะมุมร้าน

นายตำรวจทั้ง 2 ตรงดิ่งมาหาหลินชวน ทำให้ผู้คนในร้านต่างหันมามองทางเขา

ยังดีที่หลินชวนมีประสบการณ์รับมือกับสถานการณ์แบบนี้อยู่ไม่น้อย

อีกอย่าง คนที่มาก็เป็นคนคุ้นเคยกัน

สมคำร่ำลือ มีคนหนุนหลังนี่มันอุ่นใจจริงๆ