กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 101 ฉันไปเอง!
3 พฤษภาคม
สายลมเย็นสบายพัดผ่านทะเลเอ๋อร์ไห่สีเขียวราวหยก ลอดผ่านหมู่อาคารในเมืองเก่าต้าหลี่ มุ่งหน้าไปยังหลินชาง
หลินชวน เสิ่นเชี่ยนเชี่ยน และเซี่ยชิงชิงทั้ง 3 คนลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กขึ้นรถไฟความเร็วสูงสาย ‘ต้าหลี่—หลินชาง’ ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง
หลินชางตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอวิ๋นเตี้ยน ระหว่างแม่น้ำหลานชางกับแม่น้ำนู่เจียง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองติดกับเมียนเตี้ยน จึงเป็นเมืองชายแดนขนาดเล็กที่มีพรมแดนติดกับเมียนเตี้ยน
เมื่อเทียบกับต้าหลี่ ลี่เจียง และเมืองท่องเที่ยวชื่อดังอื่นๆ ของอวิ๋นเตี้ยนแล้ว หลินชางดูเป็นเมืองที่คนรู้จักน้อยกว่ามาก
ตอนนี้เป็นช่วงวันหยุดวันแรงงานสากล ซึ่งตรงกับฤดูท่องเที่ยวพอดี
เที่ยวทั้งที
จะไปเที่ยวที่ไหนกลับไม่สำคัญนัก เพราะนอกจากทิวทัศน์ระหว่างทางแล้ว ยังมีคนที่อยู่ข้างกายกับจิตใจที่ปลอดโปร่งด้วย
เมื่อเทียบกับสองสิ่งหลังแล้ว น้ำหนักความสำคัญของสิ่งแรกย่อมเห็นได้ชัดอยู่แล้ว