บทที่ 65 ตีพิมพ์สู่ตลาดต่างประเทศ!

บทที่ 65 ตีพิมพ์สู่ตลาดต่างประเทศ!

เช้าวันถัดมา

แสงอรุณยามเช้าส่องทะลุชั้นเมฆพร่ามัวในเขตเมืองเก่า ทอดลงบนเมืองที่เก่าคร่ำคร่าแห่งนี้ ราวกับคลุมอันหลิงด้วยผ้าโปร่งสีทองผืนหนึ่ง

สายลมพัดผ่านถนนเป็นครั้งคราว บ้างพัดฝุ่นฟุ้งขึ้นมา บ้างก็หอบเอาเสียงแปลกๆ ไม่เป็นจังหวะมาด้วย คล้ายเสียงแมวแก่ตรงหัวมุมถนนกำลังกรน ก่อนจะลอดเข้าไปในห้องเช่าแคบๆ ของหลินชวน

เมื่อวาน

หลินชวนติดตั้งไฟร์วอลล์ให้ยอดเขาจื่อจิ้นก่อน จากนั้นก็เล่นเกมกับเหล่าหวังและคนอื่นๆ จึงเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ

เช้านี้ คนที่ปลุกหลินชวนไม่ใช่สายลมหรือแสงอาทิตย์ยามเช้า แต่เป็นโหยวโหยว

ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง

9:00 น.

โหยวโหยวส่งข้อความมาตรงเวลา