บทที่ 8 แดนแห่งงานคุณภาพงั้นเหรอ?

บทที่ 8 แดนแห่งงานคุณภาพงั้นเหรอ?

บรรณาธิการโหยวโหยวจิบกาแฟหนึ่งอึก ก่อนจะปัดความคิดนี้ทิ้งไป

บทเปิดเรื่องความยาว 20,000 คำของหลินชวน ระหว่างบรรทัดเผยให้เห็นความสำนึกผิดที่มีต่อชีวิตในวงการพนัน เขาเล่าถึงเส้นทางชีวิตอันพลิกผันอย่างยิ่งใหญ่ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

โหยวโหยวรู้สึกราวกับได้เข้าไปอยู่ในเรื่องจริงๆ

เธออดสงสัยอย่างหนักไม่ได้ว่า นี่คือบทเปิดอัตชีวประวัติของเซียนพนันคนหนึ่งหรือเปล่า

ใช่แล้ว! ถูกต้อง!

มันคืออัตชีวประวัติ!

ชีวิตที่ได้ฟังมาจากลุงใหญ่ อย่างไรก็เป็นเรื่องราวของลุงใหญ่ หลินชวนคงเขียนถ้อยคำที่ชวนให้รู้สึกร่วมได้ถึงขนาดนี้ออกมาได้ยาก

ถ้าอย่างนั้น นี่คืออัตชีวประวัติของหลินชวนหรือ?

ตอนโหยวโหยวสรุปได้เช่นนี้ เธอเองก็ชะงักไป ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างงุนงง