เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฝีเท้าของหูหลินชะงักลงทันที เขาหันกลับมานั่งยอง ๆ ข้างรถเข็นของเธอ เงยหน้าขึ้นสบตา ในดวงตาสีดำคู่นั้นสะท้อนเพียงภาพของฉินเหม่ยอวี้
ช่วงเวลานั้นแต่เดิมเขาก็คิดจะกลับไป
ได้ยินว่าพี่เขยเกิดเรื่อง พี่สาวก็หมดสติต้องเข้าโรงพยาบาล
ทว่าช่วงเวลานั้นฉินเหม่ยอวี้ก็เพิ่งประสบอุบัติเหตุ เป็นช่วงที่ต้องตัดแขนขาพอดี
ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์หรือจิตใจ ล้วนฉุนเฉียวหงุดหงิดอย่างผิดปกติ
เขาคิดทบทวนแล้ว สุดท้ายก็ไม่ได้กลับไป
พอพูดถึงเรื่องนี้ในตอนนี้ก็รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง เขารู้ดีว่าการละทิ้งงาน ละทิ้งคนในครอบครัวเพื่อฉินเหม่ยอวี้
และเดินทางมาเมืองเซิน ทำให้พี่ใหญ่กับพี่สาวเสียใจมากแค่ไหน
คราวนี้ก็ยังเป็นเพราะความเห็นแก่ตัวของตัวเอง ที่ไม่ได้ใส่ใจดูแลพี่สาว
ตอนนี้เขาถึงกับไม่มีหน้าไปเจอหูเยี่ยน