เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ด้านหลังของคุณปู่เสิ่นยังมีเสิ่นอ้ายหมินและเสิ่นอ้ายตั่งตามมาด้วยอีกสองคน
คุณปู่เสิ่นจับมือของเฉินกวงเจ๋อไว้แน่น ไม่ได้เจอลูกชายคนที่สามมาเกือบครึ่งปีแล้ว
เขาก็คิดถึงลูกชายและหลานชายแล้วเหมือนกัน
ปรายตามองลูกชายสองคนที่ตามมาด้านหลัง แล้วบ่นกับเฉินกวงเจ๋ออย่างรังเกียจระอาว่า
“พี่ใหญ่กับพี่สองของแกไม่วางใจให้ฉันนั่งรถบรรทุกขนาดใหญ่มา ยืนกรานจะมาส่งฉันให้ได้
แกดูพวกมันสิ ร่างกายยังไม่แข็งแรงเท่าฉันเลย น่าขายหน้าจริง ๆ!”
เสิ่นอ้ายหมินได้ยินคำพูดนี้ของคุณปู่ก็ยกมือกุมขมับส่ายหน้า ตอนนี้เขากำลังเริ่มรับช่วงกิจการของตระกูลเสิ่นแล้ว
ในแต่ละวันยุ่งจนเท้าไม่ติดพื้น อุตส่าห์หาเวลาว่างมาส่งท่านแท้ ๆ แต่กลับไม่ได้ดีอะไรเลย
“พ่อครับ พ่อพกสัมภาระมาเยอะขนาดนี้คนเดียว พวกผมจะวางใจได้ยังไง