กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พ่อบ้านของบ้านฉินเหม่ยอวี้เปิดประตูให้หูหลินเข้ามา
เขาก็ไม่ยอม แค่กำโทรศัพท์มือถือพี่ใหญ่ไว้แน่น แล้วเอ่ยด้วยเสียงแหบแห้ง หยาบกร้านราวกับกระดาษทรายถูผ่าน:
“พี่ ผมไม่กลับ”
หูเยี่ยนได้ยินคำนี้ก็โกรธจนหัวเราะ ในใจทั้งถอนหายใจทั้งโมโห:
“หูหลิน เธอควรรู้ว่าฉันกับพี่ใหญ่หวังแค่ไหนให้เธอได้ทำงานที่ศาล”
หูหลินพิงประตูใหญ่แล้วไถลลงนั่งบนขั้นบันได มือสั่นกำโทรศัพท์มือถือพี่ใหญ่ไว้แน่น:
“พี่ ผมคิดว่าคุ้มค่า ผมขาดเธอไม่ได้
พอเห็นหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวเธอเกิดเรื่อง ผมรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงมา”
หูเยี่ยนไม่รู้จะพูดปลอบเขาอย่างไร ช่วงนี้เกิดเรื่องหลายอย่าง โดยเฉพาะข่าวเฉินกวงเจ๋อเสียชีวิตกลางทะเล