กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถังลี่เจวียนเงยหน้ามองเขาด้วยความประหลาดใจ “คุณรู้ได้ยังไง”
“เมื่อวานผมเลิกงานปุ๊บก็ไม่เห็นแม้แต่เงาคุณแล้ว แน่นอนว่าต้องเที่ยวสืบถามไปทั่วสิ
ถึงเพิ่งรู้เรื่องราวทั้งหมดจากปากแม่หนูจ้าวตี้
คุณอย่าเพิ่งขัดจังหวะสิ เป็นยังไงบ้างแล้ว”
ถังลี่เจวียนทุบแขนเขาไปทีหนึ่ง ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า
“จะยังไงได้อีก ขู่ให้กลัวได้ชั่วคราวแล้ว ยอมตกลงตัดขาดกับจ้าวจวินคนนั้นแล้ว
ให้ตั้งใจเรียน แต่จะทำได้จริงไหมยังต้องดูกันอีกที
คุณกลับไปแล้วรีบวานคนสืบประวัติจ้าวจวินคนนั้นให้ไวเลย ฉันรู้สึกอยู่ตลอดว่าไอ้หนุ่มนี่ไม่ได้หวังดี”
เฉินกวงเย่ารีบตอบรับ ประคองถังลี่เจวียนลงจากรถ
หันไปยิ้มแล้วเอ่ยกับหูเยี่ยนว่า