กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คุณปู่เสิ่นยิ้มแล้วโบกมือ:
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง ปู่ทำเองได้ พวกเธอรีบไปล้างมือเถอะ เดี๋ยวจะถึงเวลากินข้าวแล้ว”
สองเด็กได้ยินก็รับคำอย่างว่าง่าย กระโดดโลดเต้นเข้าไปในบ้าน
เฉินจื้อยังไม่ลืมเรียกหูเยี่ยนกลับบ้านมากินข้าว
หูเยี่ยนขานรับ “เอ้อ” คุณปู่เสิ่นเข็นเหิงเหิง หูเยี่ยนเข็นเหยาเหยา
ค่อย ๆ เดินเข้าไปในห้องด้านใน
ระหว่างเดินยังบ่นกับหูเยี่ยน:
“ดูเด็กสองคนนี้สิ โตเร็วจริง ๆ แค่ครบร้อยวันก็หนักขนาดนี้แล้ว?
อีกครึ่งปี ตาแก่อย่างฉันคงอุ้มไม่ไหวแล้ว”
หูเยี่ยนเดินตามหลังยิ้มพลอยเห็นด้วย: