กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินซิ่วหลานตกใจจนเมล็ดแตงในมือร่วง “กราว” กระจายเกลื่อนเต็มเคาน์เตอร์
เธอหันกลับมาอย่างแข็งทื่อ พอเห็นหูเยี่ยนที่สีหน้าเย็นชา ใบหน้าก็พลันซีดขาวไปกว่าครึ่ง
เธออึก ๆ อัก ๆ พูดจาไม่เป็นประโยค “เธอ... เธอมาได้ยังไง”
หลินซิ่วหลานตกใจกลัวจริง ๆ เมื่อวานเธอเพิ่งจะถูกหูเยี่ยนกดลงกับพื้นแล้วซ้อมไปยกหนึ่ง
วันนี้ยังถูกอีกฝ่ายได้ยินเรื่องที่เธอเอาชื่อเสียงของเฉินกวงเจ๋อไปโอ้อวดข้างนอกอีก
เมื่อวานเธอยังพูดจาฉอด ๆ อย่างมั่นใจ ว่าต่อไปสองครอบครัวนี้จะตัดขาดความสัมพันธ์กัน
แต่วันนี้กลับหน้าด้านมาทำเรื่องแบบนี้อีก
ช่างเสียหน้าไปถึงบ้านยายจริง ๆ
หูเยี่ยนกอดอกแล้วพิงไปที่เคาน์เตอร์ น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง
“ฉันมาไม่ได้เหรอ ห้างสรรพสินค้าเป็นบ้านเธอเปิดหรือไง