กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นอ้ายหมินกลอกตาใส่คุณปู่เสิ่น
“พ่อ จะสองมาตรฐานเกินไปแล้วหรือเปล่า ฉันทำธุรกิจกลับบอกว่าไม่เอาถ่าน
พอเหล่าซานทำธุรกิจกลับชมว่าเก่งกาจเนี่ยนะ”
คุณปู่เสิ่นเคืองจนหนวดกระดิกตาค้าง เอาไม้เท้ากระทุ้งพื้นไม้ดังปึ้ก ๆ
“แกจะไปเหมือนกับเหล่าซานได้ยังไง แกอยู่ข้างกายฉันมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย
อะไรกันที่แกขาดบ้าง
เหล่าซานเขาพึ่งพาสองมือตัวเอง บุกเบิกสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาจากกองโคลน มันเทียบกันได้ไหม”
พูดพลางก็ก้มมองดูเฉินกวงเจ๋อในรูปถ่ายอีกครั้ง พลันยิ้มจนหน้าบานเป็นดอกไม้
“อีกอย่าง เหล่าซานของฉันใช้เวลาแค่นานเท่าไรเอง เปิดโรงงานถ่านหินได้ ทั้งยังแต่งภรรยา มีลูกแฝดอีกสองคน
แกหันไปมองดูตัวเองกับเหล่าเอ้อร์สิ อายุก็ปาเข้าไปเกินสามสิบกันหมดแล้ว