กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โจวเหย่กับเฉินเซียงอวิ๋นจะได้พบกันก็เฉพาะวันสุดสัปดาห์เท่านั้น
ตอนนี้เฉินเซียงอวิ๋นเริ่มกลับตัวกลับใจได้แล้ว ไม่ได้วิ่งตามหูหลินอีกต่อไป
พอมีเวลาว่างก็ยังไปส่งข้าวส่งน้ำให้เขาที่โรงงานถ่านหิน
ปกติเขามักจะกินอาหารที่โรงอาหารของโรงงานถ่านหิน ทุกครั้งที่มาบ้านเฉินกวงเจ๋อ จึงดูเหมือนคนที่ไม่ได้กินข้าวมาหลายวัน
กินอย่างมูมมามตะกละตะกลาม
แม้โจวเหย่จะหน้าตาดูดุร้ายน่ากลัว แต่หูเยี่ยนกลับมีความรู้สึกที่ดีต่อเขามากทีเดียว
โรงงานถ่านหินเปิดมานานขนาดนี้ จะบอกว่าเขาเป็นรองผู้อำนวยการโรงงานก็ไม่เกินเลยไปนัก
ไม่ว่าเรื่องอะไรกัน ขอแค่ส่งมอบให้เขา ก็จัดการได้อย่างเรียบร้อยหมดจดเสมอ
ไม่เคยทำให้เฉินกวงเจ๋อต้องหนักใจเลยสักครั้ง
หูเยี่ยนยิ้มพลางกล่าวว่า