กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉินเหม่ยอวี้หลุดหัวเราะ “พรืด” ออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูแคลน
“เหอะ นายอย่าหลอกตัวเองไปหน่อยเลย ฉันกับนายมันก็แค่ความเห่อชั่วครั้งชั่วคราว
ผ่านไปสักสองสามเดือนก็สวมเขาให้นายสักใบ
นายเอาความมั่นใจมาจากไหน ถึงคิดว่าจะยอมรับคู่รักแบบนี้ได้”
หูหลินกำมือฉินเหม่ยอวี้แน่นขึ้นอีก ออกแรงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
“ฉันไม่แคร์”
รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินเหม่ยอวี้หุบลงสนิท เธอเงยหน้ามองใบหน้าอันอ่อนเยาว์และดื้อรั้นของหูหลินใต้แสงไฟถนน
สะบัดมือเขาออกแล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว
“แต่ฉันแคร์! หูหลิน ฉันจะบอกนายให้นะ ฉันฉินเหม่ยอวี้เกิดมาเพื่อใช้ชีวิตอิสระตามใจ
ฉันไม่อยากถูกใครผูกมัด และก็ไม่อยากผูกมัดใคร นายตัดใจเสียเถอะ”