ตอนที่ 239 การคำนวณของหวังน่า

ขอบตาของเฉินเซี่ยร้อนผ่าว ดวงตาแดงก่ำ “อืม ฉันจะอยู่ให้ดี วันกลับบ้านเดิมมะรืนนี้ฉันอยากไปบ้านเธอนะ”

หูเยี่ยนโบกมือพลางเดินไปข้างหน้า “ตามใจเธอสิ ฉันไปละ”

ขณะที่เธอพาหวังน่าเดินออกมา เฉินกวงเจ๋อเพิ่งลุกจากโต๊ะอาหาร และกำลังเก็บโทรศัพท์มือถือพี่ใหญ่ใส่ลงในกระเป๋า

หูเยี่ยนหลุดขำ “พรืด” ออกมา ปกติเฉินกวงเจ๋อชอบบ่นว่าโทรศัพท์มือถือพี่ใหญ่เหมือนก้อนอิฐ และปกติเขาก็ไม่อยากพกกระเป๋า

ต้องมาสะพายกระเป๋าเพียงเพราะโทรศัพท์มือถือพี่ใหญ่เครื่องเดียว มันช่างพิลึกคนจริง ๆ

เมื่อเห็นภาพที่ดูตลกขบขันนี้เข้า เธอจึงกลั้นยิ้มไม่อยู่

เฉินกวงเจ๋อมองดูหูเยี่ยนหัวเราะ พลางส่ายหน้าอย่างอ่อนอกอ่อนใจ

“รู้ดีแต่นั่งขำฉัน โทรศัพท์มือถือพี่ใหญ่นี่ตอนนี้จำเป็นต้องพกติดตัวจริง ๆ คนที่ติดต่อหาฉันตอนนี้นับวันยิ่งเยอะขึ้น