เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินไต้ซยงถูกคำพูดของบิดาของหลินตอกกลับจนหน้าดำหน้าแดง เธอทั้งโกรธทั้งอับอาย ตบโต๊ะฉาดใหญ่แล้วลุกพรวดขึ้นมา
“พี่ใหญ่ อย่าคิดว่าฉันไม่กล้าทำให้เรื่องมันบานปลายนะ!
วันนี้ฉันแค่ทนดูไม่ได้ มีสิทธิ์อะไรกันเอาฟาร์มปศุสัตว์ไปยกให้คนนอก!”
สิ้นเสียงของเธอ กลุ่มคนที่พามาด้วยก็เริ่มส่งเสียงเฮโลปั่นป่วน สถานการณ์พลันวุ่นวายขึ้นมาในชั่วพริบตา
หลินซื่อกำหมัดแน่น ในดวงตาเปี่ยมไปด้วยโทสะ
บิดาของหลินข่มเพลิงโทสะเอาไว้ แล้วตะเบ็งเสียงลั่น
“ไต้ซยง ถ้าวันนี้เธอยังหาเรื่องอย่างไร้เหตุผลอีกล่ะก็ อย่าหาว่าฉันไม่เห็นแก่ความเป็นพี่น้อง
ฟาร์มปศุสัตว์นี้เป็นของตระกูลหลินของพวกเรา อยากยกให้ใครก็ยกให้คนนั้น
ไม่ใช่กงการอะไรของเธอที่จะมาชี้หน้าสั่งการที่นี่”
ทว่าหลินไต้ซยงกลับไม่ยอมรามือ กลุ่มคนด้านหลังเธอเริ่มผลักดันยื้อยุดฉุดกระชากขึ้นมา