ตอนที่ 216 ลูกสมุนในห้องผู้ป่วย

หวังน่ามองดูภาพความคึกคักทางฝั่งนี้ ในใจยิ่งรู้สึกไม่สบอารมณ์มากขึ้นเรื่อย ๆ

เธอขยับเข้าไปใกล้หูของแม่เฒ่าหลิวผู้เป็นแม่สามีอย่างเงียบ ๆ แล้วเอ่ยเสียงเบา

“แม่ ดูสิ บ้านพวกเขาจ้างพี่เลี้ยงเด็กด้วย ต้องมีเงินแน่ ๆ

พวกเราก็ต้องหาทางกอบโกยผลประโยชน์จากพวกเขามาบ้าง”

แม่เฒ่าหลิวขมวดคิ้ว “อย่าคิดเพ้อเจ้อ เงินทองของคนอื่นไม่ได้ลอยมาจากลมเสียหน่อย จะยอมให้พวกเราง่าย ๆ ได้ยังไง”

หวังน่าเบะปาก “ถึงอย่างนั้นก็ปล่อยผ่านไปแบบนี้ไม่ได้ แม่ช่วยคิดหาวิธีหน่อยสิ”

ขณะกำลังพูดอยู่นั้น หวังน่าก็เพ่งมองคนที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธานของหูเยี่ยนอย่างละเอียด

เธอดูแล้วรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาจริง ๆ!

หวังน่ายิ่งมองก็ยิ่งคุ้น ดึงแขนเสื้อของแม่เฒ่าหลิวเบา ๆ

“แม่ รีบดูสิ คนที่นั่งอยู่ตรงนั้นแล้วโพกผ้าพันคอ ดูคุ้นตามากใช่ไหม”