กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินกวงเจ๋อตะแคงตัว ลูบมือของหูเยี่ยน พลางส่ายหน้า
“ไม่ได้หรอก เธอตั้งครรภ์แฝด เดิมทีก็เหนื่อยยากมากอยู่แล้ว
ฉันทนหน่อยก็ไม่เป็นไร อย่าให้เธอและเด็กต้องลำบากเพราะความอยากเพียงชั่ววูบเลย
อีกอย่างตั้งแต่รับสัมปทานเหมืองถ่านหินมา ฉันก็เหนื่อยเหมือนหมาจริง ๆ ทุกวัน
ไม่มีอารมณ์แบบนั้นหรอก รอให้โรงงานมั่นคง แล้วลูกคลอดออกมาก่อน ค่อยว่ากัน”
หูเยี่ยนกอดเอวของเฉินกวงเจ๋อ “ไม่ต้องการจริง ๆ เหรอ”
เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีความคิดเช่นนั้น ไม่นานหูเยี่ยนก็หลับไป
เฉินกวงเจ๋อโยนสุรายาสมุนไพรสำหรับแช่เท้าทิ้งไปอย่างเบามือ
ด้วยกลัวว่าจะปลุกหูเยี่ยนที่หลับสนิทอยู่ข้างกายให้ตื่นขึ้น เขาจึงปีนขึ้นเตียงอย่างระมัดระวัง ปิดไฟ แล้วกอดหูเยี่ยนเข้าสู่นิทรา
ภายในรั้วมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์