กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อา คนในหมู่บ้านที่สูบฝิ่นไม่กี่คนนั้นไปรับกลับบ้านได้แล้ว ให้คนในครอบครัวพวกเขาไปรับเถอะ”
ถังเจี้ยนกั๋วได้ยินข่าวนี้ ในที่สุดก็ถอนหายใจโล่งอกได้เสียที
“ออกมาได้ก็ดีแล้ว ไม่กี่วันนี้เกิดเรื่องขึ้นตั้งมากมาย
ฉันไม่กล้าผ่อนคลายเลยแม้แต่เค่อเดียว ตอนบ่ายยังต้องไปให้ปากคำกับทางรัฐบาลอีก
ฉันกับลุงของนายเนี่ย สุสานบรรพชนคงมีควันดำพวยพุ่งขึ้นมาจริง ๆ ถึงได้มาเจอเรื่องพรรค์นี้เข้า
ซวยจริง ๆ เลยพับผ่า”
เฉินกวงเจ๋อยิ้มแล้วพูดว่า
“อา ฉันกะว่าจะให้ภรรยาของฉันไปต่างถิ่นแล้ว
อยู่ที่นี่มันอันตรายจริง ๆ หากหัวหน้าแก๊งอาชญากรรมคนนั้นตามมาเจอเข้า
ก็ไม่อยากจะคิดเลย พวกคุณสองครอบครัวก็ลองคิดทบทวนดูหน่อยเถอะ”