ตอนที่ 172 เฉินชุนกับเฉินเซี่ย

เมื่อเฉินชุนเห็นว่าหูเยี่ยนไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด เธอก็คุกเข่าลงเสียงดังตุ้บ

“อาสะใภ้ห้า ฉันหมดหนทางแล้วจริง ๆ ท่านถือว่าสงสารฉันหน่อยเถอะ”

หูเยี่ยนขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม “ลุกขึ้น อย่ามาอาละวาดแถวนี้”

เฉินชุนค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้น สายตาเต็มไปด้วยการอ้อนวอน

หูเยี่ยนถอนหายใจ “เธอกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงไป เอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อแม่ของเธอ ให้พวกเขาไปจัดการ

นี่เป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุด

อย่ามาหาพวกเราอีก พวกเราจะไม่ยุ่งเรื่องบ้า ๆ นี้ของเธอ”

พอพูดจบ หูเยี่ยนก็หันหลังเตรียมจะขึ้นชั้นบน แต่เฉินชุนกลับคุกเข่าลงเสียงดัง “ตุ้บ” อีกครั้ง

เธอกอดขาทั้งสองข้างของหูเยี่ยนเอาไว้ “อาสะใภ้ห้า พวกท่านไม่หนุนหลังให้ฉันก็ไม่เป็นไร

ช่วยหางานให้ฉันสักงานได้ไหม