ตอนที่ 147 เฉินเซียงอวิ๋นสุนัขเลียขา

เฉินกวงเจ๋อกับหูเยี่ยนสบตากัน รู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มยากจะรับมือ

“พี่ห้า ฉันไปส่งเธอกลับก่อน”

โจวเหย่หน้าบึ้งตึง ยกเฉินเซียงอวิ๋นขึ้นพาดบ่าทันที

“ฉันจะส่งเธอกลับบ้านเดี๋ยวนี้ ดูซิว่ายังจะอาละวาดอีกไหม”

เฉินเซียงอวิ๋นทั้งเตะทั้งตีอยู่บนบ่าของโจวเหย่ แต่ก็ไร้ประโยชน์สิ้นเชิง

เฉินกวงเจ๋อถอนหายใจ “เซียงอวิ๋นก็เอาแต่ใจเกินไปจริง ๆ”

หูเยี่ยนพยักหน้า “ใช่ ต้องให้เธอเจอความลำบากเสียบ้างถึงจะรู้จักเพลา ๆ ลง”

โจวเหย่แบกเฉินเซียงอวิ๋นออกประตูไป ขี่รถจักรยานยนต์บิดออกไปจนฝุ่นตลบ

หูเยี่ยนรู้สึกหวั่นใจอยู่บ้าง “พี่เจ๋อ โจวเหย่ดูเหมือนโมโหมาก จะไม่เกิดเรื่องใช่ไหม

ถึงฉันจะไม่สนใจเฉินเซียงอวิ๋น แต่ออกไปจากบ้านเราแล้วมีเรื่อง มันก็ไม่ค่อยดีอยู่ดี”