เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูเจิ้นวางข้าวของลงแล้วยิ้มพลางมองไปรอบ ๆ
“ไม่เลวเลย สายตาของกวงเจ๋อยังคงยอดเยี่ยมเหมือนเคย
เยี่ยนจื่อ เธอกับกวงเจ๋อนี่เก่งจริง ๆ อายุยังน้อยแท้ ๆ แต่ได้อยู่บ้านพักที่ดีขนาดนี้แล้ว”
หูซูเหยาเองก็มองซ้ายแลขวาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
หูเยี่ยนจูงมือของหูซูเหยาไว้ “ซูซู โรงเรียนประถมศึกษาที่สองอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เลย ตอนเที่ยงวันเธอมาพักผ่อนที่บ้านคุณอาได้นะ”
หูซูเหยาพยักหน้าอย่างแรง “คุณอา ที่นี่กว้างจังเลย”
ตอนนั้นเอง เฉินเซี่ยก็ยกน้ำชาเข้ามา รินให้หูเจิ้นกับหูซูเหยา
หูเจิ้นกล่าวอย่างสุภาพว่า “ขอบคุณนะ!”
เฉินเซี่ยยิ้มอย่างเขินอาย แล้วก็กลับไปทำอาหารในห้องครัวต่อ
เมื่อเห็นภาพนี้ หลินซิ่วหลานก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาในใจ จึงส่งเสียง “ชิ” ออกมาคำหนึ่ง