กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตาแก่เฉินโดนฝ่ามือนี้ของครูไป๋เข้าไป ก็หัวเราะแฮะ ๆ ไม่ได้โกรธเคืองแต่อย่างใด
เขาถือโอกาสลุกขึ้นยืนแล้วตบฝุ่นบนกางเกงเบา ๆ
“ใช่ ๆ ๆ กลับไปคุยที่บ้าน กลับไปคุยที่บ้าน!”
พลางเอ่ยปากกวักมือเรียกลูกชายและลูกสะใภ้ทั้งหลายในบ้าน
“ไป ๆ ทุกคนกลับบ้านกัน!”
คนตระกูลเฉินได้ยินคำพูดของตาแก่เฉิน ต่างก็ลุกขึ้นยืนแล้วตบฝุ่นบนกางเกง
ขบวนคนกลุ่มใหญ่เดินมุ่งหน้ากลับไปยังบ้านตระกูลเฉินอย่างเอิกเกริก
ตลอดทาง ลูกชายทั้งหลายของตาแก่เฉินต่างกระซิบกระซาบพึมพำกันเสียงเบา
“ช่วงนี้แม่พวกนายอารมณ์ไม่ค่อยดี พวกนายอย่าไปแหยมล่ะ”
พี่น้องเฉินกวงเจ๋อต่างก็หัวเราะ ตาแก่นี่ยังรู้จักหาทางลงให้ตัวเองด้วย