ตอนที่ 109 วันสิ้นปี 1987

ถังจื้อกับสือเสี่ยวหลง ในที่สุดตอนนี้ก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นมาได้เสียที

เด็กน้อยทั้งสองคนเพิ่งผ่านเหตุการณ์ตกใจขวัญผวามา บนใบหน้ายังคงมีความซีดเผือดที่ยังไม่จางหายไป

แต่ในแววตานั้นเริ่มมีประกายสดใสขึ้นมาบ้างแล้ว

มือเล็ก ๆ ของถังจื้อจับมือของหูเยี่ยนไว้แน่น

“แม่ หมูป่าบนเขาเมื่อกี้ตัวใหญ่มากเลย แถมยังไล่กวดพวกเราด้วย...”

“ใช่แล้ว น้า โชคดีที่พวกเรามือไวเท้าไว ไม่อย่างนั้นละก็...”

หูเยี่ยนลูบศีรษะของทั้งสองคนด้วยความสงสารระคนเอ็นดู พลางปลอบประโลมเสียงเบา

“ไม่ต้องกลัว ๆ ตอนนี้ถึงบ้านปลอดภัยแล้วนะ”

เฉินกวงเจ๋ออยู่ข้าง ๆ ทั้งสามคน แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม กำลังชงน้ำตาลทรายแดงชงน้ำให้พวกเขาทั้งสาม

“วันหน้าห้ามซนแบบนี้อีกเด็ดขาด อันตรายจะตายไป?