กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 428
เสี่ยวชิวพอได้ยินชื่ออาเจิ้งก็เริ่มเสียสติ จินตนาการถึงภาพการตายอย่างน่าสยดสยองของอาเจิ้งด้วยความคิดฟุ้งซ่านอันเหลือเชื่อ จากนั้นก็ร้องไห้ไม่หยุด ชั่วขณะหนึ่งไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็ไม่เข้าหูเธอทั้งนั้น
อันเชี่ยนจนปัญญากับเธอ ทำได้เพียงรอจนเสี่ยวชิวร้องไห้หมดแรง ถึงค่อยอธิบายว่า "ฉันอยากขอให้พวกคุณช่วยอะไรสักหน่อย อาเจิ้งไม่ได้เกิดเรื่อง"
เสี่ยวชิวใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาตรงหางตา ก่อนจะสะอึกสะอื้นถามกลับว่า "…ให้ช่วยอะไรเหรอ?"
"ฉันขอถามก่อนสักเรื่อง" อันเชี่ยนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามตรง ๆ ว่า "เธอมั่นใจใช่ไหมว่าความรักระหว่างเธอกับอาเจิ้งเป็นรักแท้? ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อเธอนะ แต่เรื่องอาเจิ้ง..."