กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 421
สายลมเย็นยามค่ำคืนพัดผ่าน ลึกเข้าไปในลานบ้านมีเสียงคร่ำครวญแผ่วเบาดังขึ้นเป็นระยะ คล้ายเสียงร้องไห้ของหญิงสาว ชวนให้ขนลุกซู่
ชายหนุ่มที่ถูกหนีบอยู่ใต้แขนของเธอสั่นเทา ไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว ส่วนหญิงสาวคนอื่น ๆ ในเรือนฝั่งตะวันตกต่างนั่งนิ่งเงียบอยู่ภายในห้อง อันเชี่ยนกลอกตากวาดมองลานบ้านตรงหน้า
เมื่อมองไปเห็นซูมั่วมั่วกับซุนซานเหนียง อันเชี่ยนก็พบว่ารูม่านตาของทั้งคู่หดเล็กลง ใบหน้าซีดเผือด แสดงท่าทางหวาดกลัวถึงขีดสุด
และจุดที่สายตาของทั้งสองจับจ้องอยู่ก็คือ...แผ่นหลังของอันเชี่ยน
อันเชี่ยนหันขวับกลับไปทันที
แล้วก็สบเข้ากับดวงตาสีดำสนิทคู่นั้น ดำมืดกลวงโบ๋ ไร้แววสะท้อนแม้แต่น้อย
เป็นชิงจือ