กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 414
ก้อนอากาศบนเตียงกำลังเยาะเย้ยอันเชี่ยน มันเพิ่มแรงกดลงบนมือ รอยฝ่ามือบนหมอนจมลึกลงไปกว่าเดิม จนแทบจะทะลุผ่านปุยนุ่นไปสัมผัสใบหน้าของฉีอวี้ได้โดยตรง
อันเชี่ยนชะงักอยู่กับที่เพียงชั่วครู่ ก่อนจะเดินเข้าไปทันทีโดยไม่ลังเล แล้วยื่นมือไปคว้าขอบหมอนด้านหนึ่ง ดึงกระชากออกมาอย่างแรง
จับตัวมันไม่ได้ แล้วจะจับหมอนไม่ได้หรือไง?
เสียงหัวเราะเยาะของก้อนอากาศปลุกสัญชาตญาณการต่อสู้ของอันเชี่ยนขึ้นมา เธอไม่เชื่อหรอกว่าวันนี้จะช่วยผู้หญิงคนหนึ่งเอาไว้ไม่ได้!
ก้อนอากาศนั้นมีแรงมากพอตัว แต่ก็ยังไม่เกินขีดจำกัดของคนปกติ ประมาณว่ามีแรงมากกว่าค่าเฉลี่ยของผู้ชายวัยผู้ใหญ่เล็กน้อย
อันเชี่ยนออกแรงดึงไปด้านข้าง ฉีอวี้ไม่มีนิสัยปักผ้า ภายในห้องจึงไม่มีของมีคมอย่างกรรไกรอยู่เลย