เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 402
อันเชี่ยนไม่ได้คิดจะแก้คำพูดของจิม ต่อหน้าสายตาผู้คนมากมายขนาดนี้ อย่างไรเสียเธอก็ยังอยากรักษาหน้าของอู่ไว้บ้าง
เมื่อเห็นว่าอันเชี่ยนไม่มีปฏิกิริยาอะไร จิมก็หน้าแตกเล็กน้อย จึงไม่พูดถึงเรื่องนี้ต่อ เพียงก้มหัวประจบประแจง ก่อนเชิญอันเชี่ยนกับอู่ให้ออกไป
ภายในทางเดิน พวกทหารกำลังเผาศพที่นอนกองอยู่บนพื้นหรือแขวนห้อยอยู่บนเพดาน ส่วนนักท่องเที่ยวที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนี้ก็ได้รับการช่วยเหลือออกไปแล้ว ได้ยินว่าจะมีเงินก้อนใหญ่จ่ายให้เป็นค่าชดเชยด้วย
"ซวยจริง ๆ คราวนี้ไม่รู้ต้องเสียเงินไปอีกเท่าไร" จิมพูดไม่หยุดตลอดทางบนรถ เผลอบ่นสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมาโดยไม่รู้ตัว
ขณะนี้พวกเขากำลังนั่งอยู่ในรถยนต์คันหนึ่ง
หลังจากขึ้นมาจากใต้ทะเล จิมก็เอ่ยปากเชิญอันเชี่ยนกับอู่ให้ไปพักผ่อนที่คฤหาสน์ของเขาซึ่งอยู่ใกล้ ๆ ก่อนทันที