กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 371
วิลเลียมยืนอยู่บนพื้นปูนโล่งกว้าง เสื้อผ้าสีสันฉูดฉาดบนตัวเขาตัดกับพื้นที่สีเทาขาวอย่างเด่นชัด ทว่ากลับกลมกลืนไปกับบรรยากาศชวนขนหัวลุกของอาคารสร้างไม่เสร็จแห่งนี้อย่างประหลาด
ดูเหมือนจะได้ยินเสียงฝีเท้าของทุกคน วิลเลียมจึงหมุนตัวกลับมา ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น
"โฮ่ ๆ ๆ! ทุกคน เราได้พบกันอีกแล้ว"
วิลเลียมโค้งคำนับทุกคน กลีบดอกไม้สีแดงโปรยปรายลงมาจากทั่วทุกทิศทาง ตกลงบนร่างของแต่ละคน
ทุกคนต่างประหลาดใจเล็กน้อย หนึ่งในนั้นถามขึ้นว่า "การแข่งขันรอบที่สามยังเป็นการเล่นบอร์ดเกมเหมือนเดิมหรือเปล่า"
"ใช่ แต่ก็ไม่ทั้งหมดหรอก" วิลเลียมหันตัวไปครึ่งหนึ่ง พลางยกมือส่งสัญญาณให้ทุกคนเดินตามเขามา