กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358
"อ๊า!"
"โฮก!"
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องหลายระลอก คนส่วนใหญ่ถูกดีดออกมาจากหุ่นจำลอง บางคนมีทักษะการเคลื่อนไหวดีจึงลงพื้นได้อย่างมั่นคง ส่วนบางคนกลับหงายหลังล้มก้นกระแทกพื้นไปเต็ม ๆ
ก่อนจะถูกดีดออกมา อันเชี่ยนเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้ว เธอใช้สองมือกุมศีรษะ ย่อตัวลงในท่านั่งยอง ๆ ต่อให้ล้มลงมาก็จะได้ไม่เจ็บมากนัก
ทว่าเมื่อตัวเธอถูกดีดออกมา กลับไม่ได้ล้มกลิ้งไปตามที่คาดไว้ แต่ตกลงสู่อ้อมกอดอันอบอุ่นแทน
อันเชี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเริ่มดิ้นขัดขืน
แต่เมื่อเธอหันไปมอง กลับเห็นดวงตาสีทองอร่ามคู่หนึ่งที่เปี่ยมไปด้วยความรัก
เป็นอู่ที่ไม่ได้พบกันมาหนึ่งสัปดาห์นั่นเอง
อันเชี่ยนนับนิ้วคำนวณดูแล้ว ก็มั่นใจได้ทันทีว่าวิลเลียมเป็นคนแจ้งให้อู่มาที่นี่