กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 341
เดินออกจากลานบ้าน อันเชี่ยนก็ขึ้นคร่อมรถไฟฟ้าสองล้อคันโปรด ขับมุ่งหน้าไปยังร้านอาหาร
หลังจากอยู่ที่นี่มาหนึ่งวันครึ่ง อันเชี่ยนก็เริ่มคุ้นชินกับความมืดมิดของเมืองเล็ก ๆ ที่มืดเสียจนยื่นมือออกไปแทบมองไม่เห็นนิ้วแล้ว
แสงไฟหน้ารถส่องลงบนพื้น เผยให้เห็นเส้นทางเลือนรางสายหนึ่ง เธอจ้องมองกลุ่มแสงเบื้องหน้า ทันใดนั้นเงาดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นใต้แสงไฟ อันเชี่ยนเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว จึงหักเลี้ยวกะทันหันหลบผ่านไปได้ทันที
แต่ในชั่วพริบตาถัดมา กลับมีเงาดำอีกสายปรากฏขึ้นในบริเวณที่แสงไฟหน้ารถส่องถึง