กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 325
…
"เคร้ง———"
"เคร้ง—————"
เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เสียงที่ดังเข้าหูคือเสียงฆ้องกังวานสนั่น ทุกครั้งที่มันดังขึ้นราวกับกระแทกลงกลางใจ ทำให้รู้สึกหวาดหวั่นไม่เป็นสุข
แพขนตาของอันเชี่ยนขยับเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงุนงง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือผ้าแดงผืนยาวจำนวนมากซึ่งโบกสะบัดอยู่เต็มไปหมด
เธอเคยเห็นผ้าแดงเหล่านี้เพียงแห่งเดียวในหมู่บ้าน นั่นก็คือศาลเจ้าเล็ก ๆ ที่มีรูปปั้นเทพเซียนตั้งอยู่
เป็นอย่างที่คิด เพียงอันเชี่ยนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก็เห็นรูปปั้นเทพเซียนตั้งอยู่ตรงหน้า มันยังคงมีท่าทางสูงส่งเหนือผู้คนเช่นเดิม