เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321
ผ่านไปอีกราวครึ่งชั่วโมง หลี่น่าก็กลับมา ใบหน้าของเธอซีดเผือด เส้นผมเปียกชุ่มไปหมด ดูท่าทางหวาดกลัวอย่างหนัก ทันทีที่กลับเข้ามาในห้อง เธอก็มุดเข้าไปในผ้าห่มทันที ร่างกายสั่นเทาอย่างรุนแรง
อันเชี่ยนนั่งอยู่ที่อีกฝั่งของเตียงเตา เฝ้าสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนอดถามไม่ได้ "เธอเป็นอะไรไป ไม่สบายหรือเปล่า"
หลี่น่าไม่ตอบ
อันเชี่ยนคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่อยากพูด จึงหันกลับไปทำธุระของตัวเองต่อ
แต่คิดไม่ถึงว่า ผ่านไปครู่หนึ่ง หลี่น่ากลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นก่อน น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย "เมื่อกี้ฉันเจออะไรบางอย่างที่แปลกประหลาด..."
อันเชี่ยนชะงักไป ก่อนรีบถามกลับทันที "เธอหมายถึงเจอผีพิสดารเหมือนที่หลินต้าวั่งเจอเมื่อคืนหรือ"
หลี่น่าส่งเสียงตอบรับเบาๆ เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนค่อยๆ เอ่ยว่า "เธอว่าเราควรไปเดินดูศาลเจ้าเล็กๆ ในหมู่บ้านกันไหม แล้วก็..."