กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314
ใบหน้าคนที่โผล่ออกมาครึ่งหนึ่งตรงปลายเตียงไม่ใช่ภาพหลอน ดวงตาบนใบหน้านั้นกำลังจ้องเธอเขม็ง แผ่กลิ่นอายประหลาดชวนขนหัวลุกและลางร้ายออกมา
อันเชี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนคว้าน้ำยาลบคำผิดที่วางอยู่ข้างหมอนแล้วลุกพรวดขึ้นมา
แต่เมื่อเธอโถมตัวไปมองข้างเตียง กลับไม่พบอะไรเลย
"...เป็นอะไรไป?" ฟางเชียนเหยาที่นอนอยู่ตรงกลางได้ยินเสียง จึงถามขึ้นอย่างงัวเงีย
"...ไม่มีอะไร" อันเชี่ยนเหลือบมองใต้เตียงที่ว่างเปล่าอีกครั้ง ก่อนจะกลับไปนอนในตำแหน่งเดิม
ผีพิสดาร
ในหมู่บ้านแห่งนี้มีผีพิสดารอยู่จริง ๆ และก็เป็นอย่างที่เจียงเหวินเหว่ยเล่าไว้ไม่มีผิด ผีพวกนี้จะมาหาเรื่องถึงหน้าบ้าน
แต่จุดประสงค์ของผีพวกนี้คืออะไรกันแน่?