กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305
รถตู้วิ่งไปได้สักพัก ก่อนจะจอดลง ณ สถานที่แห่งหนึ่งซึ่งค่อนข้างคุ้นตา เป็นสถานที่ที่อันเชี่ยนเคยมาทำงานพิเศษถึงสองครั้ง นั่นก็คือภัตตาคารโลหิต
เมื่อเห็นประตูทางเข้าภัตตาคารโลหิต อันเชี่ยนก็เพียงแค่สงสัยอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเข้าใจทันทีว่าทำไมรถถึงมาจอดที่นี่
เป็นไปตามที่เธอคาดไว้ วินาทีถัดมา ประตูใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกไปทั้งสองด้าน พรมแดงผืนยาวถูกปูทอดออกมา ร่างสูงโปร่งของอู่ก้าวออกมาจากด้านใน
ด้านหลังของเขายังมีพนักงานเสิร์ฟจากภัตตาคารเดินตามมาเป็นแถวยาว แต่ละคนช่วยถือสัมภาระให้เขา ก่อนจะเดินมาหยุดพร้อมกันที่หน้ารถตู้