เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296
เสียงหัวใจเต้นดังชัดขึ้นจนแทบสะเทือนโสตประสาทในชั่วขณะนี้
อันเชี่ยนเบิกตากว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เธอจ้องมองอาซิอุส ขณะที่ดวงตาสีเขียวใสกระจ่างของเขาก็มองตอบกลับมาเช่นกัน
ทั้งสองราวกับก้าวเข้าสู่ห้วงภวังค์ไร้ตัวตนเช่นเดียวกับฉากพระเอกนางเอกในละครรักที่กำลังสบตากัน เสียงอึกทึกวุ่นวายรอบข้างพลันเลือนหายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยเสียงดนตรีแสนหวานที่บรรเลงขึ้นมา
การเคลื่อนไหวของอาซิอุสเองก็เชื่องช้าลง ทุกอากัปกิริยาของเขากลับแจ่มชัดเป็นพิเศษในสายตาของอันเชี่ยน
ลูกไฟที่เอลลีปล่อยออกมาดับลงแล้ว
ทว่าอันเชี่ยนยังคงอยู่ในอ้อมแขนของอาซิอุส เธอจ้องมองเขาอย่างเหม่อลอย ขยับริมฝีปากเปล่งเสียงออกมาหนึ่งพยางค์ "คุณ..."
"พวกนายแยกออกจากกันเดี๋ยวนี้!" เสียงของเอลลีระเบิดดังขึ้นข้างหูอย่างกะทันหัน